Witold Gombrowicz

Witold Gombrowicz to twórca doby dwudziestolecia międzywojennego. Urodził się w Polsce, wiele lat spędził poza granicami kraju, między innymi w Argentynie („Transatlantyk”), w Paryżu, w Berlinie. Głośne jego utwory to „Iwona, księżniczka Burgunda”, „Ślub” – dramat, jedna z największych i najważniejszych sztuk, „Transatlantyk” – powieść, której fabuła nawiązuje do emigracyjnych doświadczeń pisarza, „Pornografia” – utwór, w którym dominuje tematyka erotyczna oraz występują wyraźne nawiązania do groteski, „Operetka” – freudystyczno-groteskowa wizja rewolucji społecznej. Ważną rolę w twórczości Gombrowicza odegrała również powieść „Ferdydurke”, otoczona aurą skandalu. Kiedy pojawiła się drukiem, wywołała duże poruszenie w środowisku krytyków. Bruno Schultz podziwiał odwagę autora, ale były tez ataki na jego osobę, że zszargał świętości, że kpił z wartości moralnych, że uderzał w środowisko konserwatywne. Tematyka utworów Gombrowicza sprawia, że był on postrzegany jako prowokator, obrazoburca, ponieważ z łatwością łamał stereotypy, schematy, posługiwał się specyficznym humorem. Nie obawiał się mówić odważnie o erotyce. Wprowadził pojęcia „gęba”, „łydka” i „pupa”. Bardzo ważnym zagadnieniem jest też pojęcie formy. Podobnie jak u Witkacego, tak i u Gombrowicza pojawia się absurd i groteska. Powieść „Ferdydurke” należy do dzieł awangardowych.

Stanisław Staszic

Ten poeta polski urodził się w roku 1755 w mieście Pile. Był dobrze urodzonym chłopcem, bo pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był synem burmistrza Piły. Pokierował się w stronę stanu duchownego, szukając możliwości rozwinięcia kariery naukowej i literackiej. Rozpoczął seminarium duchowne w Poznaniu. Po zakończeniu edukacji w seminarium postanowił spróbować sił za granicą. W tym celu udał się do Francji, a następnie do Niemiec. Po zakończeniu edukacji postanowił powrócić do kraju. Znalazł zajęcie jako wychowawca synów mecenasa Andrzeja Zamoyskiego. W trakcie pobytu w jego domu, zaczął się interesować kwestią polskiej sceny politycznej. Na tej podstawie napisał dzieło pod tytułem „Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego”. Był ważną osobą podczas sejmu czteroletniego. Gdy nastały czasy insurekcji kościuszkowskiej wyjechał poza granice kraju. W okolicach wieku dziewiętnastego założył fundację pod nazwą „Towarzystwo Hrubieszowskie”. Największym dziełem, które powstało podczas jego życia sam Staszic uważał „Ród ludzki”. Między innymi zajmował się również tłumaczeniem, jednym z dzieł, które przełożył własnoręcznie była „Iliada” Homera. Zmarł w 1826 roku w Warszawie.

Adam Naruszewicz

Jest to poeta polski, który urodził się w 1733 roku. Był to poeta, wydawca, historyk, tłumacz. Wywodził się z biedniejszej rodziny magnackiej. W wieku młodzieńczym wiedział, że w przyszłości zacznie studiować, aby zostać kimś znanym. Soje pierwsze studia zaczął w Akademii Wileńskiej. Po ukończeniu akademii udał się do Londynu, aby tam rozszerzać swoje horyzonty. Po powrocie do kraju postanowił wykładać w Warszawie w Collegium Nobilum. Kolejnym etapem w jego życiu było przystąpienie do zakonu jezuitów, które miało miejsce w 1748 roku. Niedługo stał się jednym z najbliższych współpracowników króla Stanisława Augusta. Pomimo ciekawego życia stał się redaktorem gazety „Zabawy Przyjemne i Pożyteczne”. Ważnym faktem z jego życia jest to, że był jednym z uczestników słynnych obiadów czwartkowych. Zniknął z życia publicznego po przeżyciu załamania na skutek paktu, jaki zawarł król, a mianowicie przystąpienia do Targowicy. W krótkim czasie po zniknięciu z życia publicznego zmarł z powodu problemów na tle psychicznym w roku 1796. Adam Naruszewicz stworzył „Historie narodu polskiego”, dzieło to liczyło siedem tomów. Tworzył liczne przekłady i satyry.

„Wodospad Niagara”

Dzieło pod tytułem „Wodospad Niagara” namalował Thomas Cole. Jest to twórca amerykańskiej szkoły pejzażu oraz jej teoretykiem. Urodzony w Bolton l Moors W hrabstwie Lancshire w Anglii w roku tysiąc osiemset pierwszym roku,zmarł w Catskill (Nowy Jork) w roku tysiąc osiemset czterdziestym ósmym. Dzieło pochodzi z roku tysiąc osiemset trzydziestego. Ma średnie wymiary. mierzy dokładnie czterdzieści siedem centymetrów dziewięć milimetrów na sześćdziesiąt centymetrów sześć milimetrów. Znajduj si w Art Institut W Chicago. Kolorystyka tego dzieła jest niezwykle żywa. Ostre pomarańcze i czerwienie mieszają się z chłodnym błękitem nieba. Na pierwszy plan wysuwają się stojący na stromej skale nad wodą dwaj Indianie. Na drugim planie znajduje się basen wodny oraz porastające jego brzegi drzewa. Wodospad jest prawie nie widoczny. Na trzecim planie widzimy wzgórze oraz chmury. Za nich wyłania się jasne żółte światło. Pejzaż ten jest bardzo szczegółowy. Szczególnie że ma nie za duże wymiary. Artysta ukazał w tym dziele swój wielki kunszt gdyż by ł naprawdę wytrawnym pejzażystą.